De Toverberg

Het boek is uit, oef! Net geen jaar heb ik erover gedaan. Op 22 juli vorig jaar leende ik De Toverberg van Thomas Mann uit de oude bibliotheek en vanochtend heb ik het teruggebracht naar de ondertussen geheel verbouwde gloednieuwe bib. Een zucht van verlichting ontsnapte me toen ik het boek terug op de plank zette, daar zijn we mooi vanaf!
Heb ik er plezier aan beleefd? Mwah, weinig. En toch heb ik alle 932 bladzijden doorploeterd. Ik weet nog altijd niet goed waarom. Om de beloofde verrassing op het einde hield ik mezelf voor, maar dat was maar een magere troost.
Het zal wel iets te maken hebben met een bizarre persoonlijkheidskronkel mijnerzijds.
Maar goed, ik heb de berg overwonnen en die overwinning mag zich dan nu graag uitbreiden naar de rest van mijn leven want daar liggen sinds mijn ontslag nog wel wat bergen te wachten om overwonnen te worden. Als ik nog maar denk aan beginnen met de beklimming daarvan, pfff. Soms klinkt het als kabouter Lui in mijn hoofd: ‘Ik word daar zo moe van.’
Feit is, het boek is uit en daarmee is er terug ruimte om aan leuke boeken te beginnen. De Kolibrie van Sandro Veronesi ligt klaar, heb er zin in!

Nog even over Thomas Mann: op een site met boekrecensies vond ik dit terug: ‘Mann vervolgt met te zeggen dat hij een arrogante eis heeft, namelijk het boek twee keer te lezen. Maar natuurlijk niet als je het bij eerste lezing al hebt weggelegd, want, zegt hij, kunst moet vreugde brengen en als een werk dat effect niet heeft, moet je het laten liggen en je op iets anders richten. Maar als het je wel vreugde bracht, moet je het twee keer lezen.’
Haha, goeie mop. De pot op met lastige boeken en lastige mensen. Daar verspil ik mijn waardevolle tijd en energie niet meer aan. Ik begin lekker aan Veronesi.

Geplaatst in: Blog

6 gedachten over “De Toverberg

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.