Een vrouw kan nooit genoeg schoenen hebben?

Twee fouten stonden er in mijn vorige blog. Op de eerste wees mijn schoonbroer me: ‘Het waren de Dolomieten en niet de Pyreneeën’, en de tweede ontdekte ik zelf toen ik terugscrolde in mijn foto’s. Het was niet André Pelgrims die elk jaar met een kind uit eten ging om dat ene liefhebbende agendapunt te maken, nee, het was Wouter Torfs, zag ik op de foto die ik van het kranteninterview bewaard had.

Het drukt me nog maar eens met de neus op mijn feilbare geheugen. Nu al. En dat in een familie waar aan beide kanten de dementie welig tiert. Of toch getierd heeft.
Gelukkig doet mijn zoon Alzheimer onderzoek, anders loopt het niet goed met mij af 😜
Anyway, die twee fouten doen me terugdenken aan iets wat ik ooit gelezen had. Vanuit evolutionair oogpunt gezien onthoud je veel beter wát je gelezen of gehoord hebt, dan wáár je dat gelezen of gehoord hebt. Voor je lijfsbehoud schijnen namelijk de feiten zelf veel belangrijker te zijn dan waar je die feiten vandaan hebt.

Dat gezegd zijnde, zorg ik in ieder geval dat ik actief blijf bewegen tegen de Alzheimer en kan ik altijd terugvallen op het fenomenale geheugen van mijn telefoon. Ik fotografeer namelijk meer teksten dan beelden, en kan zo altijd terugvinden waar of van wie ik dit of dat ook weer gelezen had.
Al bemoeit Murphy zich er net iets te vaak mee: precies die passage die ik zoek, blijkt dan onvindbaar. Niet gefotografeerd of verloren in de massa?

Bij deze zijn de fouten dan ook gecorrigeerd – sorry Andy! – en kan ik het over belangrijker zaken hebben. Zoals daar zijn de geplande grote Marie-Kondo-schoenen-opkuis bijvoorbeeld.
Gisteren heb ik al mijn schoenen, laarzen, sneakers, sandalen, slippers en wat een mens verder nog allemaal onder haar voeten bindt bij elkaar gezet op een lange rij in de woonkamer, want zo moet dat volgens Marie. Vervolgens heb ik ze geteld en op gevoelige plaat vastgelegd. 45 Paar schoenen zijn het nu, dat valt tegen. Want bij de vorige opruimronde (ik dacht dat dat een jaar of drie geleden was maar dat bleek al van 2017 geleden te zijn) waren het er 53. Ik heb er toen best veel weg gedaan, en dacht dat ik er niet zoveel bij gekocht had. Ik schrok wel een beetje.
Al zie ik op de foto bij de blog van toen ook wel heel veel dezelfde schoenen, daar scoor ik dan toch een plusje mee.

Nu is 45 paar nog altijd heel veel, dat geef ik ruiterlijk toe, maar ter mijner verdediging moet ik er toch enkele paren uitlichten voor wat nadere uitleg. Want wat zit daar zoal tussen? Onder die 45 paren bevinden zich schoenen die u waarschijnlijk niet zou meetellen als u uw innerlijke Imelda Marcos in ogenschouw neemt maar volgens Madame Kondo telt álles. Dus ook die geelgerande blauwe rubberlaarsjes van de verregende kampeervakantie aan zee met mijn lief toen ik 18 of 19 was. Het was clearly niet zo’n zomer als we nu gehad hebben. En hoe verregend ook, ik heb er alleen maar goede herinneringen aan. Op die leeftijd is regenweer het perfecte excuus om de hele dag in bed te liggen. En zeg nu zelf: wat is er leuker als je achttien en smoorverliefd bent?
Er zitten tussen die berg schoenen ook andere exemplaren die net als die laarsjes meer dan dertig jaar oud moeten zijn: een paar gratis roze slippertjes van op een of ander symposium. Doen het nog steeds.
Ook oud: mijn trouwschoenen. Onlangs nog eens gedragen zelfs! Heel bijzondere exemplaren, waar je een dikke haaknaald voor nodig hebt om alle lusjes te sluiten rond de knoopjes.
Verder een hoop puur functionele schoenen: rubberlaarzen, stapschoenen, crocs, pantoffels (gaan nog hard van pas komen deze bange crisiswinter), waterschoentjes en loopschoenen die niet meer lopen vanwege een hardnekkige achillespeestendinitis die zopas zijn eerste verjaardag heeft gevierd en een post/propter ontwikkelde voorliefde voor wandelen en fietsen.
Ook present: slippertjes van een stuiver en een cent uit graaibakken.
Je ziet, ik ben zuinig op mijn spullen. Schoenen gaan bij mij lang mee.

Traag maar zeker ga ik vooruit (terwijl ik achteruit ga), zo kan je het ook zien: van 53 naar naar 45. Benieuwd hoeveel er na de opruimronde van zullen overblijven – mijn dochter is een strenge opruimcoach!

Een vrouw kan nooit genoeg schoenen hebben? Allow me to disagree. More and more of less and less. Varen onder die vlag maakt een mens volgens mij gelukkiger dan zich in te graven in een groeiende berg spullen.

Altijd een leuk neveneffect van opruimen: herontdekkingen. Deze keer waren het de oranje Birkenstock slippers waar ik mentaal al afscheid van had genomen en die al half op weg waren naar de kringloopwinkel, maar waarvan het felle kleurtje ineens mijn hele slonzige homewear zomerkloffie opfleurde. Zo zie je maar weer: zo gauw ben je nog niet afgeschreven. Niet als slipper en niet als mens.

Geplaatst in: Blog

6 gedachten over “Een vrouw kan nooit genoeg schoenen hebben?

  1. Els schreef:

    😀dat brengt me op een idee voor een regendag !
    Het is zoals met de sjaaltjes : een vrouw kan er nooit genoeg van hebben , zeg ik tegen wie er zich mee bemoeit 😉

  2. Marg Vlemmix schreef:

    Sorry Martine, ik heb er maar 3 paar, een die ik aan mijn voeten heb, en 1 paar douche schoentjes…en 1 paar waar ik van hoop er nog ooit mee te kunnen lopen….het zij zo, dat het je met aangepasten schoenen, die moeten een jaar mee, erin zweten en kou lijden, ik krijg maar 1 paar per jaar, en dat zijn ze eigenlijk helemaal op!

  3. Rimpelingen schreef:

    Een paar jaar geleden besloot die schoenen weg te doen die ik al en paar jaar niet meer had gedragen. Wat heb ik daar al spijt van gehad. Alleen de versleten schoenen gaan nu nog de deur uit.

    • Martine schreef:

      Altijd een moeilijke he! Ik heb in verleden ook al dingen weggedaan waarvan ik spijt had als haren op mijn hoofd. Maar dat was vóór ik de Kondo-methode kende en toepaste. Want als je het echt op die manier doet, heb je echt nooit spijt. Alleen nog maar spijt dat ik dit niet eerder ontdekt heb… dan had ik die mooie handtassen nog steeds. Maar ach, het zijn maar spullen he!

Geef een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.